Dzisiaj jest:
ul. Strzelecka 12, 64-400 Międzychód, telefon: 95 74 82 411
Polish English French German Russian

wsse-poznan

POWIATOWA STACJA SANITARNO – EPIDEMILOGICZNA

W MIĘDZYCHODZIE

Podstawą do utworzenia Inspekcji Sanitarnej w Międzychodzie było powstanie 01.10.1952 roku kolumny sanitarnej, której dyrektorem został lek. med. Kazimierz Madej.

W 1954 roku, w roku powołania Państwowej Inspekcji Sanitarnej, Powiatowa Stacja Sanitarno–Epidemiologiczna w Międzychodzie zatrudniała 11 pracowników. W tym samym roku utworzono również pracownię bakteriologiczną, którą kierowała mgr Mirosława Bylina. Pracownia od samego początku obejmowała trzy powiaty woj. poznańskiego: międzychodzki, szamotulski i nowotomyski. W listopadzie 1955 roku rozpoczęła swoją działalność pracownia żywienia i żywności, którą zorganizowała mgr Maria Ryppa. W 1958 roku otwarto pracownię higieny komunalnej, która jak poprzednie obsługiwała trzy powiaty. Pracownie tą zorganizował mgr Stanisław Piechowiak.

Od 1958 roku Powiatowa Stacja Sanitarno – Epidemiologiczna w Międzychodzie była według ówczesnych kryteriów całkowicie zorganizowaną Stacja typu laboratoryjnego. W tym czasie zatrudnionych było 18 pracowników w tym 1 lekarz epidemiolog i 3 osoby   z innym wyższym wykształceniem.

Pod koniec lat sześćdziesiątych, w związku z rozbudową przemysłu zaistniała potrzeba otwarcia pracowni higieny pracy, która uruchomiono dopiero w 1971 roku. W skromnych warunkach lokalowych, wyodrębnionych z pomieszczeń higieny komunalnej i śniadalni - lek. med. Teresa Szmagaj wraz z współpracownikami wykonywała analizy i pomiary wyłącznie na terenie powiatu międzychodzkiego. W styczniu 1973 roku kierownictwo pracowni higieny pracy objął mgr Andrzej Worsztynowicz. Od tego czasu pracownia przeprowadzała badania również dla dwóch sąsiadujących powiatów. Na koniec 1973 roku Stacja zatrudniała 29 pracowników pełnoetatowych w tym 1 lekarza i 4 pracowników z wyższym wykształcenie oraz 5 pracowników na godzinach wolnych.

Z dniem 1-szego stycznia 1975 roku weszła w życie reforma administracyjna państwa, która zlikwidowała powiaty. Międzychód znalazł się w województwie gorzowskim, a trzy gminy z byłego powiatu międzychodzkiego - Kwilcz, Sieraków, Chrzypsko - pozostały w granicach województwa poznańskiego.    

Powiatowa Stacja stała się Terenową Stacją Sanitarno – Epidemiologiczną i zasięgiem swego działania obejmowała gminy: Międzychód, Skwierzynę, Bledzew, Przytoczną. Był to obszar 101 388 hektarów zamieszkały przez 41 033 mieszkańców (dane z końca 1998 roku).  24-letnia współpraca z Wojewódzką Stacja Sanitarno – Epidemiologiczną w Gorzowie Wlkp. - kierowaną przez dr Danutę Laskowską była bardzo dobra i owocna. Wielu pracowników podniosło swoje kwalifikacje, co pozwoliło na zwiększenie zakresu badań. Poprawiła się też fachowość i skuteczność nadzoru. W tym czasie dokonano gruntowej przebudowy Stacji. Mieściła się ona od początku swego istnienia w starym willowym budynku przy ul. Strzeleckiej 12. Budynek był niefunkcjonalny i ciasny to też już 1972 roku rozpoczęto budowę nowego skrzydła, w którym znalazły się pomieszczenia pracowni higieny pracy oraz część bakteriologii.

Realizując ponadplanowo piętro, polepszono warunki pracy pozostałych sekcji, a ponadto wygospodarowano pomieszczenia na świetlicę będącą również pracownią oświaty zdrowotnej. Nowe skrzydło oddano do użytku pod koniec 1954 roku. W związku z tym, że Stacja nie posiadała pomieszczeń gospodarczych w roku 1974 przystąpiono do budowy magazynu o powierzchni użytkowej ok. 80 m2 - którą ukończono w 1975 r.

W lutym 1975 r. ekspertyza budowlana wykazała nadmierne zużycie stropów budynku głównego. Przystąpiono więc do jego modernizacji, która rozpoczęła się od zburzenia starego budynku do fundamentów. Godnym uwagi jest fakt, że w czasie trwania budowy ciągnącej się do 1979 r. – żadna z pracowni nie przerwała swojej działalności. Wtedy również zostały wybudowane warsztaty i garaże dla Kolumny Transportu Sanitarnego.

Koniec lat 90-tych był okresem najwyższego zatrudnienia. W tym czasie w TSSE w Międzychodzie pracowało 54 pracowników - zatrudnionych w 4 oddziałach:

- Higieny Komunalnej - nadzór i laboratorium

- Higieny Żywności i Żywienia - nadzór i laboratorium

- Epidemiologii - nadzór i laboratorium mikrobiologiczne

- Higieny Pracy - nadzór i laboratorium badań środowiska pracy,

i na Samodzielnych Stanowiskach Pracy:

- Nadzorze Zapobiegawczym

- Higieny Dzieci i Młodzieży

- Oświaty Zdrowotnej

- Radcy Prawnego oraz w Administracji.

Od 1-szego stycznia 1999 roku weszła w życie reforma administracyjna, na mocy której powstały Powiat Międzychodzki wrócił do województwa wielkopolskiego. Utworzenie powiatów wiązało się z przynależnością administracyjną wszystkich służb i inspekcji do Starostwa Powiatowego. Powiatowa Stacja Sanitarno – Epidemiologiczna obejmowała swym nadzorem gminy: Międzychód, Sieraków, Kwilcz i Chrzypsko Wielkie. Przejście Inspekcji Sanitarnej do struktur samorządowych nie zmieniło zakresu jej obowiązków.

W tym czasie trwała już daleko posunięta restrukturyzacja Inspekcji Sanitarnej, która sukcesywnie doprowadziła do likwidacji wszystkich laboratoriów w PSSE. Ostatecznie Stacja w Międzychodzie stała się Stacją typu nadzorowego – i taki status ma do dnia dzisiejszego.

W 2002 roku nastąpił powrót Inspekcji Sanitarnej do struktur państwowych. Powiatowe Stacje Sanitarno – Epidemiologiczne nadzorowane były przez jednostki Wojewódzkie. Podległość ta trwała do końca roku 2009.

Od 1-szego stycznia 2010 roku Powiatowa Stacja Sanitarno - Epidemiologiczna ponownie ,,wróciła pod skrzydła Starosty” - stając się jednostką rządowej administracji zespolonej  na szczeblu powiatowym.

W dniu dzisiejszym w Powiatowej Stacji Sanitarno- Epidemiologicznej w Międzychodzie pracuje 20 osób zatrudnionych w 2 oddziałach oraz na samodzielnych stanowiskach pracy:

- Oddział Ekonomiczny i Administracyjny

- Oddział Nadzoru, w skład którego wchodzą:

  • Sekcja Epidemiologii
  • Sekcja Higieny Żywności, Żywienia i Przedmiotów Użytku
  • Sekcja Higieny Komunalnej
  • Sekcja Higieny Pracy                                    
  • Stanowisko Pracy do Spraw Higieny Dzieci i Młodzieży
  • Stanowisko Pracy do Spraw Zapobiegawczego Nadzoru Sanitarnego

- Stanowisko Pracy do Spraw Bezpieczeństwa i Higieny Pracy i Ochrony Przeciwpożarowej  

- Stanowisko Pracy do Spraw Kadr i Szkoleń                                                         

- Stanowisko Pracy do Spraw Obrony Cywilnej i Spraw Obronnych                     

- Stanowisko Pracy do Spraw Organizacji i Statystyki                               

- Stanowisko Pracy do Spraw Oświaty Zdrowotnej i Promocji Zdrowia                

- Stanowisko Pracy Głównego Księgowego                                                            

- Stanowisko Pracy Głównego Specjalisty do Spraw Systemu Jakości                 

- Stanowisko Pracy Radcy Prawnego                                                                      

- Stanowisko Pracy Pełnomocnika do Spraw Ochrony Informacji Niejawnych.

Obecnie głównym celem działalności Państwowej Inspekcji Sanitarnej powiatu międzychodzkiego jest promowanie zdrowego stylu życia, nadzór nad bezpieczeństwem żywności i żywienia oraz bezpieczeństwem zdrowotnym wody, zapobieganie powstawaniu chorób i zaburzeń zdrowia, w tym chorób zakaźnych i zawodowych poprzez sprawowanie zapobiegawczego i bieżącego nadzoru sanitarnego z zakresu zdrowia publicznego oraz prowadzenie działalności przeciwepidemicznej.

 

 

 

Państwowa Inspekcja Sanitarna w Wielkopolsce
Olbrzymie zniszczenia wojenne, duża migracja ludności, brak możliwości utrzymania higieny, tworzyły niebezpieczeństwo wybuchów epidemii. W miarę przesuwania się frontu na zachód, w kolejnych oswobodzonych województwach powoływano komisarzy prowincjonalnych, którzy mieli za zadanie zwalczać pojawianie się na ich terenie ognisk epidemicznych. W swojej pracy opierali się oni na lekarzach powiatowych i miejskich. Największe zagrożenie wówczas stwarzał dur plamisty. Jego ogniska w transportach repatriacyjnych oraz u osób wracających z obozów koncentracyjnych miały charakter endemiczny. W kraju zniszczonym przez wojnę i okupacje, już po zakończeniu działań wojennych w 1945 r., zmarło z powodu duru plamistego 1285 osób, na 15808 przypadków.

W Poznaniu Naczelny Nadzwyczajny Komisariat do Walki z Epidemiami (NNK) rozpoczął działalność w 1945r. Został on podporządkowany powołanemu wówczas Ministerstwu Zdrowia. Natomiast w poszczególnych województwach przy Wydziałach Zdrowia utworzono Wojewódzkie NNK. W miastach i powiatach zorganizowano trzy osobowe kolumny dezynfektorskie (łącznie 57) i kolumny sanitarne, składające się z trzech kontrolerów sanitarnych i ewentualnie pielęgniarki. Ogółem w województwie poznańskim w 1952r. działało 142 kontrolerów sanitarnych. Przeciwepidemiczne badania laboratoryjne prowadzono natomiast w stolicy Wielkopolski. W Fili Państwowego Zakładu Higieny (PZH) badania laboratoryjne wykonywano w oddziałach: bakteriologicznym, badania żywności oraz inżynierii sanitarnej. Pracownicy Fili zajmowali się również oświatą sanitarną.

Mocą uchwały Prezydium Rządu nr 27/52 z dnia 2 II 1952r. w sprawie powołania stacji sanitarno–epidemiologicznych, filie PZH zostały przekształcone w stacje sanitarno–epidemiologiczne.

schemat 1952 75

Tak więc Filia PZH w Poznaniu, pracująca wówczas pod kierunkiem prof. Jana Adamskiego, uległa przekształceniu w Wojewódzką Stację Sanitarno–Epidemiologiczną w Poznaniu (na terenie kraju utworzono wówczas 13 wojewódzkich stacji i dwie miejskie w Warszawie i Łodzi).

Pierwszym dyrektorem poznańskiej WSSE został dr Stanisław Grzymała, pełniący tę funkcję od 1 X 1952r. do 15 X 1966r. W 1953r. na podstawie uchwały Prezydium Rządu w sprawie rozbudowy służby sanitarno–epidemiologicznej, powstały prawne warunki do tworzenia stacji powiatowych (miejskich). Stanisław Grzymała będąc dobrym organizatorem doprowadził wkrótce do powstania Stacji Sanitarno–Epidemiologicznych w każdym ówczesnym powiecie województwa poznańskiego. Odtąd Stacja Wojewódzka i jej stacje powiatowe miały sprawować nadzór nad sytuacją sanitarno–epidemiologiczną w województwie.

Na podstawie dekretu z dnia 14 sierpnia 1954r. została powołana Państwowa Inspekcja Sanitarna (PIS) którą podporządkowano Ministerstwu Zdrowia.

stacje 1954 75

Od 1954 roku Stacje Sanitarno–Epidemiologiczne będąc społecznymi zakładami służby zdrowia, stały się jednocześnie podstawowymi jednostkami organizacyjnymi PIS. Powołano też Państwowych Inspektorów Sanitarnych: wojewódzkich, powiatowych, miejskich, dzielnicowych i portowych. Na terenie województwa poznańskiego we wszystkich powiatach oraz miastach stanowiących powiaty (Gniezno, Kalisz, Ostrów Wlkp., Piła, Poznań), powołano państwowych, powiatowych (miejskich) inspektorów sanitarnych. W 1957r. Poznań otrzymał status miasta wydzielonego na prawach województwa miejskiego w związku z tym w stolicy Wielkopolski powołano dzielnicowych inspektorów sanitarnych. Na szczeblu wojewódzkim natomiast powołani zostali: Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w Poznaniu z siedzibą przy ulicy Libelta 36 oraz Państwowy Inspektor Sanitarny dla miasta Poznania z siedzibą przy ulicy Sierocej 10. Wojewódzkim Inspektorem został dotychczasowy dyrektor WSSE dr med. Stanisław Grzymała.

Od 1955r. funkcjonował ustalony zarządzeniem Ministra Zdrowia ujednolicony schemat organizacyjny stacji sanitarno–epidemiologicznych.
Strukturę organizacyjną stacji powiatowych (miejskich, dzielnicowych) uzależniono od liczby mieszkańców powiatu (miasta, dzielnicy).

schemat wsse 1955 75

W latach 1958–1966 nastąpiło znaczne zwiększenie aktywności Wojewódzkiej Stacji Sanitarno–Epidemiologicznej w Poznaniu, a to dzięki zaangażowaniu jej dyrektora dr hab. Stanisława Grzymały. W 1962r. utworzono pierwszą w Polsce Pracownie Grzyboznawczą. W oparciu o tę Pracownię WSSE w Poznaniu przygotowała kadry grzyboznawcze dla wszystkich instytucji kontrolnych(Stacji Sanitarno–Epidemiologicznych, Państwowej Inspekcji Handlowej, przetwórni grzybów, punktów skupu). Po 1960r. w województwie poznańskim funkcjonowały 33 stacje sanitarno–epidemiologiczne powiatowe i miejskie, z tego 10 stacji dysponowało laboratoriami. Ta struktura organizacyjna przetrwała do 1975 r.

W 1975 r. na mocy decyzji Sejmu PRL utworzono 49 województw. Dotychczasowe województwo poznańskie zostało podzielone na pięć nowych jednostek administracyjnych o randze województw, z siedzibami w Kaliszu, Koninie, Lesznie, Pile i Poznaniu a stolica Wielkopolski przestała pełnić rolę województwa miejskiego. W Poznaniu zostały zlikwidowane stacje sanitarno–epidemiologiczne dzielnicowe, a stacja miasta Poznania zaczęła działać pod nazwą Terenowej Stacji Sanitarno–Epidemiologicznej Poznań Miasto. W wyniku zmian granic administracyjnych województwa likwidacji uległy stacje w Obornikach i Wrześni. W nowych granicach, łącznie z Wojewódzką Stacją Sanitarno–Epidemiologiczną w Poznaniu zaczęły funkcjonować zamiast powiatowych Terenowe Stacje Sanitarno–Epidemiologiczne w Gnieźnie, Szamotułach, Śremie i Środzie. WSSE w Poznaniu podporządkowano też Terenową Stację Sanitarno–Epidemiologiczną Poznań Miasto i Terenową Stację Sanitarno–Epidemiologiczną Poznań Obwód. Natomiast w utworzonych województwach: kaliskim, konińskim, leszczyńskim i pilskim, stacje będące dotychczas stacjami powiatowymi przekształcono w Wojewódzkie Stacje Sanitarno–Epidemiologiczne.

Od 1 września 1985r. zaczęła obowiązywać nowa Ustawa z dnia 14 marca 1985r., o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. 1985 Nr 12 poz.49). Ustawa ta późniejszymi zmianami obowiązuje do dzisiaj.

Zasadnicze zmiany organizacji Państwowej Inspekcji Sanitarnej, dokonane zostały w związku z wprowadzeniem w 1999 roku reformy ustrojowej kraju, a zostały one wprowadzone tzw. Ustawą kompetencyjną z dnia 24 lipca 1998r. o zmianie niektórych ustaw określających kompetencje organów administracji publicznej w związku z reformą ustrojową państwa (Dz. U. z 1998r., Nr 106, poz. 668). Z dniem 1 stycznia 1999 roku Inspekcja Sanitarna z państwowego organu rządowej administracji niezespolonej została przekształcona w rządową zespoloną inspekcję sanitarną na szczeblach wojewódzkim i powiatu.

Z byłych 49 wojewódzkich stacji sanitarno-epidemiologicznych utworzono 16 wojewódzkich stacji sanitarno-epidemiologicznych odpowiadających strukturze administracyjnej kraju. Z kolei terenowe stacje sanitarno-epidemiologiczne przekształcono w powiatowe stacje sanitarno-epidemiologiczne, których ilość powiększono o nowo zorganizowane stacje w powiatach, w których do końca 1998 r. nie było siedzib stacji sanitarno- epidemiologicznych.

Z dniem 1 stycznia 2002r., na mocy Ustawy z dnia 24 sierpnia 2001r. o zmianie ustawy o Inspekcji Sanitarnej oraz niektórych ustaw, (Dz. U. z 2001 r. Nr 128, poz. 1407) inspekcja sanitarna wróciła do struktury pionowej sprzed 1 stycznia 1999r. i stała się administracją niezespoloną. W związku z tym, Główny Inspektor Sanitarny dostosował organizację stacji sanitarno-epidemiologicznych do wymogów wynikających z ustawy kompetencyjnej.

Kolejna zmiana podporządkowania nastąpiła z dniem 1 stycznia 2010r., kiedy to jednostki organizacyjne Państwowej Inspekcji Sanitarnej(PIS) powróciły do struktur administracji zespolonej.
Aktualnie w województwie wielkopolskim funkcjonuje 31 powiatowych stacji sanitarno–epidemiologicznych (PSSE), z których 9 posiada bazę laboratoryjną. (Gniezno, Jarocin, Kalisz, Kępno, Konin, Krotoszyn, Leszno, Ostrów Wielkopolski, Piła).

strktura org wlkp

Działalność Państwowej Inspekcji Sanitarnej (PIS) województwa wielkopolskiego jest ukierunkowana na wykonywanie zadań z zakresu szeroko pojętej ochrony zdrowia przed niekorzystnym wpływem szkodliwych i uciążliwych czynników. Sprawuje ona nadzór m.in. nad warunkami Higieny w różnych dziedzinach życia, gromadzi dane epidemiologiczne. Jej celem jest także zapobieganie powstawaniu chorób, głównie zakaźnych i zawodowych.

Wojewódzka Stacja Sanitarno–Epidemiologiczna w Poznaniu koordynuje i nadzoruje działalność PIS w województwie wielkopolskim. Działalność ta jest skuteczna dzięki wysokim kwalifikacjom jej pracowników, wyposażeniu laboratoriów w nowoczesną aparaturę. Oddziały WSSE w Poznaniu mają wdrożone systemy zarządzania jakością, potwierdzone w przypadku laboratoriów certyfikatami akredytacyjnymi.

WSSE w zakresie swoich kompetencji współpracuje z wieloma instytucjami m.in. Uniwersytetem Medycznym, instytutami naukowo–badawczymi, inspekcjami (weterynaryjną, ochrony środowiska, pracy, farmaceutyczną, ochrony roślin i nasiennictwa, jakości handlowej artykułów rolno spożywczych), Wielkopolskim Centrum Zdrowia Publicznego, Wielkopolskim Centrum Medycyny Pracy, Wielkopolskim Centrum Pulmonologii i Torakochirurgii, Kuratorium Oświaty w Poznaniu.